Categorie 1Posted by stepping-stones.nl Fri, August 27, 2010 19:19:33Onze vakantie was bedoeld om wat afstand te nemen van het werk. Het was dan ook wel even schrikken toen we in de haven van Genua onderstaande opdruk op een schip zagen. Voor ons staan die letters voor Mission Shaped Communities. Is dit een tweede teken aan de (scheeps)wand? Zie de post van 1 maart.
In de vorige post kon je lezen over een seminar op de New Wine conferentie, vlak voor onze vakantie. We kijken terug op een mooie bijeenkomst. De opkomst was met meer dan 120 mensen goed te noemen. Naderhand hebben we ook leuke reacties gehoord van mensen. Wij zijn heel benieuwd wat daar het vervolg op gaat worden. Mijn droom is dat veel kerken echt missionair gaan worden en dat ze het aan durven om keuzes in die richting te maken.
Overigens hebben we een heerlijke vakantie gehad in Italie. Mede dankzij Arno en Dorien, aangezien we hun auto mochten lenen. De dag voor vertrek vertoonde onze oude Honda namelijk kuren, waardoor ons vertrouwen in hem/haar tot het nulpunt daalde.
Na een heerlijke tijd in Italie en een weekje thuis zijn we inmiddels weer aan de slag. Binnen Crossroads en Stepping-stones gaan we verder met de MSC's. Daarnaast zijn we bezig met coachen/counseling en gaat Jacolien trainingen verzorgen voor een deeltijdprogramma van het CPC.
Vanmiddag hebben we ook weer een bestuursvergadering met Anouk en Wim gehad. Grappig dat onze 1e bijna exact een jaar geleden was.
Categorie 1Posted by stepping-stones.nl Tue, July 13, 2010 17:39:06De laatste tijd ervaren we 'wind in de zeilen' van Stepping-stones. Waar komt de wind vandaan en waar gaat hij naartoe? In Crossroads werd voor de kids de Heilige geest vergeleken met de wind. Er werd op een leuke manier verbeeld dat je wind niet kan maken (zonder windturbines e.d.) en niet in een doosje kan doen. De ene keer is hij meer merkbaar aanwezig dan andere momenten, maar hij is er altijd!
We merken de laatste tijd dat er dingen op het 'stepping-stones' pad komen, die we ook gaan oppakken. Mark gaat zich de komende tijd meer bezighouden met mission-shaped-communities. Ook komen er meerdere counseling vragen naar ons toe. Trouwens, als je meer wilt weten over mission-shaped communities. Op 28 juli geeft Rudolf Setz samen met Mark tijdens de new wine conferentie een seminar genaamd 'Nederland zoekt...missional communities'. Klik
hier voor meer info.
By the way, afgelopen week hadden Hans en Frieda ons uitgenodigd om te gaan zee-zeilen. Er was weinig wind (windkracht 2), maar genoeg om koers te moeten houden...
Categorie 1Posted by stepping-stones.nl Tue, May 11, 2010 14:10:46Eindelijk is het zover. Sinds een paar weken spelen we op dinsdagavond een potje voetbal bij ons voor. We hebben een kernteam van zo'n zes mannen, bijna allemaal woonachtig in Spangen,
varierend in leeftijd van begin twintig tot begin veertig.
Op deze manier proberen we het aangename (ontspanning) en het nuttige (mensen leren kennen) te combineren. Alhoewel zo aangenaam is het eigenlijk niet, want ik heb ongeveer een week nodig om te herstellen (zou dat dan toch de leeftijd zijn?). Pijn in mijn knieen, achillespezen en rug om maar wat te noemen. Schreef ene Paulus daar ook niet over?
Vorige week deden er vijf buur(t)jongens mee en hoewel wij bij tijd en
wijle compleet werden gedold, hebben we toch het idee dat hieruit iets moois kan ontstaan. Terwijl ik dit schrijf moet ik denken aan de Serve the City promo
"Cross the line" van The Well in Brussel. Dit filmpje gaat over de 'grenzen' in een stad, zoals bijvoorbeeld de grens tussen arm en rijk, blank en wit, werkenden en werklozen etc. Wij worden uitgedaagd om die grenzen over te gaan en de ander te ontmoeten. Met het trappen tegen een balletje geven wij hier 'voeten' aan. Terwijl we binnen de zichtbare grenzen van het speelveld blijven, steken we ondertussen de 'onzichtbare' grenzen over.
Categorie 1Posted by stepping-stones.nl Mon, March 08, 2010 13:52:11
In
XRR zijn we bezig met een serie genaamd "Daily Bread" nav
de handelingen die Jezus vericht tijdens de paasmaaltijd. Terwijl
ze aten, nam hij een brood, sprak het zegengebed uit, brak het brood,
deelde het uit en zei: ‘Neem hiervan, dit is mijn lichaam.’(Marcus
14:22). We staan de komende weken stil bij de vier woorden Nemen, Zegenen, Breken en Delen. Jezus zegt dit over zichzelf en gebruikt hiervoor een beeld van een brood. Het is voor de hand liggend om deze opdracht die Jezus geeft op het individu te betrekken, maar wat gebeurt er als je dat op de gemeente betrekt? Tenslotte geeft Jezus de opdracht aan zijn discipelen (meervoud). Gesteund door Paulus (gemeente is het Lichaam) kijken we naar wat bovenstaande tekst te zeggen heeft over ons als community. Dan krijg je het volgende: Terwijl
ze aten, nam hij een community, sprak het zegengebed uit, brak de community,
deelde het uit en zei: ‘Neem hiervan, dit is mijn lichaam.' Wij zijn gekozen door God "Niet
gij hebt Mij, maar Ik heb u uitgekozen
en u aangewezen opdat gij zoudt heengaan en vrucht dragen en uw
vrucht zou blijven...." (Johannes 15:16). Waar zou God ons toe roepen? Om een zondagse brunch te zijn met alles d'r-op-en-d'r-aan of een gewone dagelijkse boterham? Of misschien beide?
Categorie 1Posted by stepping-stones.nl Mon, March 01, 2010 13:52:35
Voor het eerst in de drie
jaar dat wij hier wonen zijn we geconfronteerd met vandalisme (zie
foto). Nou ja vandalisme is mischien een te groot woord, want er is
niets kapot. En dat is toch het eerste waaraan je denkt bij dat woord? Maar goed, mooi is anders. Alhoewel wij dit niet echt op
prijs stellen, kunnen we van deze tegenslag mischien wel iets leren. 
Het heeft even
geduurd, dat geef ik graag toe, maar dan heb je ook wat. Ik ga het
uitleggen. In eerste instantie
konden wij er niets mee. Geen idee ook wat het
cijfer 27 i.c.m. de letters NHC betekenen. Inmiddels zijn we daarachter. Het getal 27 staat voor het tweede
gedeelte van de postcode van Spangen: 3027. De letters NHC
staan voor 'Neighbour-Hood-Crips'. Bij elkaar vormt het de naam van een
groep jongens en meiden in onze wijk. Deze groep functioneert als een
soort 'extended familiy' voor de leden. Ze zien elkaar bijna
dagelijks en staan altijd voor elkaar klaar.
Wij willen ook graag met elkaar een soort extended
family vormen. We zijn zelfs binnen Crossroads Rotterdam bezig om
meerdere Cross-Rotterdam-Communities te starten. Kleine communities
van mensen die bijvoorbeeld bij elkaar in de buurt wonen en er voor
elkaar en anderen willen zijn. Om ons geloof handen en voeten te
geven. Tegenwoordig noemen we dit 'incarnational living'.
Het is onze droom dat er
in Rotterdam diverse communities ontstaan rondom een speciale
doelgroep of postcode, zoals bijvoorbeeld postcode 3027. En als
je dan voor de 'C' een ander woord invult dan krijg je 27-Neighbour-Hood-Christians. Dat is eigenlijk wat we willen zijn.
Is dit geen teken aan de wand?
Categorie 1Posted by stepping-stones.nl Mon, February 22, 2010 15:16:04Afgelopen tijd is het niet gelukt om onze weblog goed bij te houden. Vanaf heden gaan we dit weer doen, dus houdt het in de gaten..
Er zijn weer wat nieuwe ontwikkelingen. Ik (Jacolien) ga stoppen met mijn werk bij stichting Timon, waarschijnlijk vanaf 1 april. Het was tijd om meer tijd te gaan maken voor Stepping-stones. Ook ga ik een dag extra werken bij het CPC (Centrum voor pastorale counseling). Meer tijd en ruimte om te kunnen focussen, ik zie ernaar uit!
Afgelopen vrijdag waren we in Haarlem. Dé stad waar ik ben opgegroeid. Tot mijn 23e jaar heb ik midden in het centrum gewoond, boven de zaak van mijn ouders. We hadden in Haarlem een leuk gesprek met Hans Luttik, die werkt voor ‘Geloven in de stad’. Hij zet zich in voor kerken en gemeenten in Haarlem en omstreken, met als doel meer onderlinge verbondenheid en meer van Gods hart voor de stad te laten zien (zie www.gelovenindestad.nl). Gaaf om zijn passie voor de stad en het Koninkrijk van God te zien. En mooie plannen en initiatieven.
Hierna zijn we de stad nog even ingegaan, want Haarlem is en blijft een leuke winkelstad. Voor mij ook stukje nostalgie, door even langs mijn oude thuis te lopen in de Anegang. Na de verhuizing van mijn ouders is het winkelpand inmiddels verbouwd tot een mexx-store. In de Grote Houtstraat kwamen we Jansje tegen. Geen persoon, maar hele mooie cadeau winkel met fair design produkten en een lunchroom. Een initiatief van de Remonstrantse kerk en de Hartenkamp groep (gehandicaptenzorg). Een moderne en kansrijke werkplek gecreëerd voor mensen met een beperking (zie www.jansje.org). Wat een gaaf initiatief! Zou zoiets in Rotterdam ook mogelijk zijn?
Het is inderdaad tijd om tijd te maken..
Categorie 1Posted by stepping-stones.nl Fri, November 13, 2009 13:34:22Afgelopen zaterdag hebben we een wijnproeverij georganiseerd met als thema ‘proeven’. Zowel de start van Stepping-stones en het zoeken van sponsors was voor ons een goede reden om met vrienden het glas te heffen. Onder de deskundige leiding van Anouk (bestuurslid) hebben we 5 rode wijnen geproefd die allemaal fantastisch smaakten. De ene wijn wat ‘complexer’ dan de andere (het lijken wel mensen..). We eindigden met een paar toppers.
Tussen de wijngangen door hebben we verteld over onze visie voor Stepping-stones en hoe mensen ons financieel kunnen ondersteunen. Ook hebben we ons logo en website gepresenteerd. Het was een super gezellige avond.
De ‘topper’ van de avond kwam van het wijnhuis Altaïr, een rijzende wijnster uit Chili. Altaïr is ook letterlijk één van de helderste sterren uit het zonnestelsel. Symbolisch vertaald; we hopen met Stepping-stones ook een helder licht te laten schijnen op de terreinen waar we bezig zijn. Op www.stepping-stones.nl kun je lezen over onze visie en hoe je ons kan steunen.
Categorie 1Posted by stepping-stones.nl Fri, October 16, 2009 15:44:04Afgelopen woensdag hebben Jacolien en ik samen met Ron Becker van XRR de Breakout Conference bijgewoond in St. Andrew's in Chorleywood. Dit in het kader van de zoektocht hoe wij als XRR (meer) missionair kunnen zijn. Hieronder een stukje uit het verslag van Ron.
St. Andrew’s is een Anglicaanse kerk
in Chorleywood, een dorp van 7000 inwoners ten noorden van Londen.
Het is een kerk die aan de wieg stond van bewegingen als New Wine en
Soul Survivor, bewegingen die gekenmerkt worden door een grote
zichtbare aanwezigheid van de Heilige Geest.
In 1997 kwam Mark Stibbe in dienst als
voorganger van St. Andrew’s. Hij verstevigde het reeds missionaire
accent van de kerk. In 2003 moest het gebouw ingrijpend gerenoveerd
worden. Men dacht aanvankelijk dat het gebouw 3 weken dicht zou gaan,
maar dat bleek 9 maanden te worden. Men had dus een probleem. Dat
probleem werd opgelost door in meerdere kleine communities uiteen te gaan.
Hoewel deze stap pragmatisch overkwam,
ging het wel degelijk om een inhoudelijk keuze. Uitgangspunt was de vraag: als de kerk
een schip is, wat voor schip is St. Andrew’s? Men ontdekte dat St.
Andrew’s eigenlijk een cruise-schip is, waar het iedereen naar de
zin gemaakt wordt, terwijl het eigenlijk een reddingsboot zou moeten
zijn, bezig drenkelingen te redden. Het seeker-sensitive services
model waarvan men zich bediende trok voornamelijk de christenen uit
de omgeving aan, terwijl de niet-christenen voor wie het bedoeld was
nauwelijks aanwezig waren. Dit model werd losgelaten.
St. Andrew’s werd na de verbouwing
omgedoopt tot reddingscentrum met verschillende reddingsboten
voortdurend op zee en die regelmatig terugkomen om er snel weer op
uit te gaan. Deze reddingsboten zijn MSC’s; aanvankelijk een
afkorting voor Mid-Size Communities en nu Mission-Shaped Communities.
Mensen werden enthousiast over de MSC’s
doordat mission weer centraal stond. Ze werden geraakt door de
authenticiteit van wat zij aan het doen waren.
Inmiddels zijn er 40 MSC’s actief.
Deze MSC’s zijn georganiseerd rond de vraag: waar verlang jij dat
het Koninkrijk van God doorbreekt? Of anders geformuleerd: waar voel
jij Gods hartslag? In de praktijk betekent dit dat deze MSC’s
georganiseerd zijn rond bijvoorbeeld een postcodegebied, een
doelgroep (doven, gezinnen, 20-30-jarigen) of een nood (daklozen).
De trip naar Chorleywood was zeer de moeite waard. Het was leerzaam en ook leuk om weer eens 'out of the box' of moet ik zeggen 'out of the boat' te denken.
